Press "Enter" to skip to content

شعری که علیرضا، برنده استیج، در فینال خواند

1

کسی جز من نمیدید و نفهمید
برای عاشقان آماده بودم
تو بودی به صدام انگیزه دادی
تو فصلی که سکوتم خاک می‌شد
تو پاییزی ترین روزای تقویم
تمام آرزومو خواب می‌برد
بهت فکر می‌کنم فریاد می‌شم
به یاد تو چقدر جون میده آواز
اگه لب‌هاتو بستن من صدامه
از عمق شب تا عمق پرواز
بهت فکر می‌کنم فریاد می‌شم
به عشق تو چقدر جون میده آواز
اگه لب‌هاتو بستن من صداتم
از عمق این شبم تا عمق پرواز

باید باور کنم این لحظه ها رو
چه بارونی بباره روی گونه‌م

تو یاد دادی که من بازم بتونم
به عشق این صدات رو صحنه واستاد
ببین غیر ممکن بودم اما
حالا یه اتفاقی‌ام که افتاد.
بهت فکر می‌کنم فریاد میشم
به عشقت عاشقم جون می‌ده آواز
اگه لب‌هاتو بستن من صداتم
از عمق تلخ شب، تا اوج پرواز
از عمق تلخ شب، تا اوج پرواز
از عمق تلخ شب، تا اوج پرواز
از عمق تلخ شب، تا اوج پرواز
به تلگرام پندار بپیوندید و از قافله اخبار جالب عقب نمانید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *